2005/Dec/03

เรื่องนี้เอามาจากเมล์ที่พี่บิ๊กส่งมาให้ อ่านแล้วโดนใจมาก เลยอยากเผยแพร่ต่อ

>..คุณเคยโดนคนที่คุณรักหักหลังรึเปล่า
>..มันแย่นะกับการที่เราดันไปรู้ก่อนที่เค้าจะบอก
>..แต่ที่แย่กว่าคือการที่ได้รู้ว่า
>..เค้าไม่คิดที่จะบอกเรื่องนี้กับเราเลย
>..เรื่องมันก็มีอยู่ว่า
>
>..มีอยู่วันนึงเราได้เจอรูปและเบอร์โทรศัพท์
>ของผู้หญิงคนหนึ่งในสมุดจดงานของสามีเรา
>..แปลกใจมากนะ.. รู้ทันทีเลยว่า
>ผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็นแฟนอีกคนของเค้า
>แต่ถ้าเราเจอเค้า คำถามแรกที่จะถามคืออะไร ?
>- เราไม่ดีตรงไหน ?
>- สิ่งที่เราให้มันยังไม่พอเหรอ ?
>- เธอรักเค้ารึเปล่า ?
>- ได้เสียกันรึยังละ ?
>- จะเลิกกันแล้วใช่ไหม ?
>หลังจากนั่งคิดได้ไม่นานเค้าก็เข้ามา
>เราก็ถามขึ้นมาว่า
>- ผู้หญิงคนนั้น ..ที่คุณมีรูปอยู่ในสมุดนั่น.ใครเหรอ ?
>- เค้าก็ยังถามเราย้อนมาว่า เธอเห็นแล้วเหรอ ? แล้วเค้าก็เงียบไป
>แล้วเราจะเริ่มพูดอะไรต่อดีละ
?
>- ได้เสียกับเค้าแล้วหรือยัง ?
>- แล้ว
>- กี่ครั้ง
>- 2
>- ที่ไหน
>- หอเพื่อน
>-
>
>
>ถ้าเป็นคุณคุณจะพูดอะไรต่อ
>.แต่ถ้าเป็นฉัน ฉันพูดต่อไปว่า
>- เราเลิกกันเถอะ
>- ทำไม ?
>- ก็คุณมีคนอื่น
>- แต่ผมไม่ได้ตั้งใจ
>- ไม่ได้ตั้งใจเหรอ ทุเรศ ถ้าเค้าท้องขึ้นมาคุณจะทำยังไง
>- ไม่มีทางหรอก ผมไม่ได้รักเค้านะ
>- ไม่ได้รักแล้วคุณเอาเค้าทำไม
>-
>
>บอกตามตรงนะตอนนั้นมือไม้สั่นไปหมด
>แต่น้ำตามันดันไม่ไหล ไม่รู้ทำไม
>เราตัดสินใจเดินออกมาจากห้อง
>- จบกันแค่นี้ละ
>เค้าวิ่งมากอดเราที่ประตู
>- ไม่ อย่าทำแบบนี้
>- งั้นคุณต้องเลือกเอาระหว่างเค้ากับฉัน
>- ผมเลือกคุณ
>- แล้วเค้าละคุณจะทิ้งเค้าไว้อย่างนั้นเหรอ
>- ผมจะไปบอกเค้าเองว่าผมมีคุณอยู่แล้ว
>-
.
>
>น้ำตาเราไหลออกมาโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ
>เราคิดว่าจะไม่ร้องไห้ต่อหน้าเค้า
>ไม่ให้เค้าเห็นว่าเราโหยหาที่เค้าจะต้องจากไป
>เราไม่อยากให้เค้ารู้จริงๆ ว่าเราไม่อยากให้เค้าจากไป
>เรารักเค้ามากจริงๆนะ แล้วเราถามเค้าต่อว่า
>- คุณจะไปบอกเลิกเค้าเมื่อไหร่
>- พรุ่งนี้
>- คุณกล้าบอกเค้าเหรอ
>- ไม่กล้า
>- ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ .. ฉันไม่ดีตรงไหนกัน
>- แต่เค้ามาชอบผมก่อนนะ
>- แล้วคุณก็ตอบสนองงั้นเหรอ
>- อ๋อ ดี ..เจ้านายที่ทำงานมาชอบฉัน .. แล้วฉันต้องไปนอนกับเค้าใช่มั้ย
>- อย่าทำแบบนั้นนะ คุณจะกลายเป็นผู้หญิงไม่ดี
>- แล้วทำไมผู้ชายทำได้ละ
>- ผู้ชายกับผู้หญิง มันไม่เหมือนกัน
>- ผู้หญิงไม่มีหัวใจเหรอ เจ็บไม่เป็นเหรอ รักไม่เป็นเหรอ
>- .
>- นี่เป็นความผิดครั้งแรกของผม ผมสัญญาว่าจะเป็นครั้งสุดท้าย. ผมสัญญา
>- ให้อภัยผม.ได้มั้ย ?
>
>.
แม้มันเป็นความผิดครั้งแรก
>.แต่ถ้าเป็นคุณคุณจะทำยังไง ?
>คุณจะเดินออกไปจากตรงนั้นโดยไม่ฟังอะไรแม้แต่เสียงเรียกร้องจากใจของคุณ
>หรือว่าคุณจะเลือกให้อภัยเค้า
>.มันดูโง่มั้ยนะที่ฉันเลือกให้อภัยเค้า
>ถ้าคุณลองได้รักใครจริงๆสักคน
>แล้วคุณจะรู้ว่ามันเป็นการยากมากกับการที่จะเดินออกมาโดยไม่ฟังเสียงเรียกร้องจากใจของคุณ
>แต่มันจะไม่ยากเลยสักนิด
>หากการกระทำครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง...........


>คุณรักฉันเพราะอะไร ?
>ฉันไม่ได้อ่อนหวานอยู่อย่างนี้ตลอดเวลาหรอกนะ
>ถ้าจะ หวัง ให้ฉันตามใจคุณบ่อย ๆ คงเป็นไปไม่ได้
>บางครั้ง
ฉันอยากอยู่คนเดียว
>บางครั้ง ฉันอยากไปไหนมาไหนคนเดียว
>บางครั้ง ฉันอยากไปโดยลำพังกับเพื่อน ๆ
>โดยไม่มีคุณ..
>
>มองความรักของเราไปข้างหน้าซิ
>ต้องมีความเจ็บปวด ชอกช้ำ รออยู่บ้าง
>ถ้าเราจะเดินเข้าไปในรักนั้น
>คุณจะรับได้มั้ย
>ที่บอกคุณทั้งหมด
>ไม่ได้หมายความว่า ฉันไม่รักหรือเอื้ออาทรต่อคุณ
>สายใยแห่งรักยังคงถักทอ
>สานสายใยเชื่อมความรักของหัวใจอยู่สม่ำเสมอ
>ฉันพร้อมยอมรับในข้อบกพร่องของคุณ
>เราทั้งคู่ ต่างฝ่ายต่างเดินเข้าไปในชีวิตของกันและกัน
>ต่างคน ต่างสอนกันและกัน
>ให้รู้จักความรัก ความทุกข์ ความสุข
>วันนี้ฉันเพียงเปิดโอกาสให้ หัวใจ ได้คุยกัน
>เพื่อที่จะนำ
ความรัก
>มาใช้อย่างไรให้เหมาะสมกับวิถีชีวิตของเรา
>ฉันเพียงไม่อยากให้คุณมีความคาดหวังมากมายในตัวฉัน
>แค่คุณรักฉันด้วยธรรมชาติของรัก
>รักฉันด้วยนัยวิถีแห่งรักที่บริสุทธิ์
>เพราะคุณค่าของความรักกับคุณค่าของความคาดหวัง
>มันช่างแตกต่างกันเหมือนกลางวันกับกลางคืน
>
>คุณเห็นด้วยมั้ยที่เราจะไม่ยอมให้ความรักมาควบคุมชีวิตของเรา
>คุณเห็นด้วยมั้ยที่เราจะไม่ยอมให้ความรักมากักกันเรา
>คุณเห็นด้วยมั้ยที่เราจะไม่ยอมให้ความรักมาใช้เรา
>แต่เราจะใช้ความรักดูแลกันและกัน


>มีหลายคนที่ไม่กล้าที่จะรัก
>ไม่ว่าจะด้วยเหตุตุผลใด ๆ
>เคยผิดหวังมามากมายกับความรัก
>หรือแม้แต่เห็นอาการเสียใจของคนอกหักข้าง ๆ กาย
>
>แต่ถ้าหากว่า ได้ลองหยุดคิดสักนิด
>หากไม่กล้าที่จะรักแล้ว . . .ไหนเลย "ความรักแท้"
>ที่เฝ้าถามจะเกิดขึ้นมาได้
>ถ้าเราลองใช้หัวใจ ความรัก

>และความจริงใจที่มีเพื่อเป็นกุญแจไขเข้าไปในหัวใจของใครอีกคน
>คงไม่ยากนักที่จะเปิดมันได้ . . .
>
>เพราะถ้าเผื่อว่ามันไม่ใช่ ตัวจริง( ของกุญแจที่ไขได้ )
>ต่อให้ไขสักเท่าไรก็ยังคงเข้าไปไม่ได้อยู่ดี
>จะยื้อยุด ฉุดเอาไว้ก็คงไม่มีประโยชน์อะไร
>มีแต่คำว่า " เสียใจ" กับนํ้าตาเท่านั้นที่ได้กลับคืนมา
>อาจจะดูว่า โหดร้ายเกินไป
>กับความเสียใจที่ได้รับมา
>
>แต่ . . . ก็ยังดีกว่าที่คุณจะโยนกุญแจทิ้งไป . . . ไม่ใช่หรือ
>เพราะนั่น หมายถึงคุณไม่ได้มีโอกาสที่จะรู้เลยว่ามันจะไขเข้าไปได้ไหม
>ไม่แน่นะ . . . เพราะคนส่วนใหญ่มักมองไม่เห็นค่าของดีที่อยู่ใกล้ ๆ
>ตัวเสมอ
>อาจจะใกล้จนเกินไป . . . เลยทำให้เรามองผ่านมันไปเสมอ
>อย่าลังเลอีกเลย อย่าเรรวนรำไร
>
>เพราะหากเราได้พบกับคำตอบที่หัวใจตามหามาเนิ่นนาน
>แต่ . . . สิ่งๆ นั่นกลับหลุดลอยไป
>จนเกินที่จะไขว้ค้ากลับมาวางไว้ที่เดิม
>ที่ ๆ เราคิดว่ามันจะทำให้เราเสียใจไหม
. . .
>แต่ที่หนักยิ่งกว่านั้นคือ เราจะต้องมานั่งเสียดายที่ไม่ได้ทำ
>
>ฟ้ามักจะสร้าง ของ 2 สิ่งมาคู่กันเสมอ
>แต่ . . . ฟ้าสร้าง หัวใจมาเพียงข้างเดียว
>เพื่อให้เราได้ตามหา . . . หากเราได้เจอมันแล้วอีกใจ
>อย่าลืม . . . ที่จะเอามือและหัวใจที่มีไปกอดไว้
>เมื่อนั้นหัวใจที่หายไปก็จะคู่กัน
>
>เราอาจเสียใจแทบจะบ้าตายในช่วงชิวิตหนึ่งกับความรักที่มันไม่เป็นอย่างที่วาดไว้....
>แต่เราจะเสียดายทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ถ้าเราไม่ได้ทำสิ่งที่ควรจะทำมัน
>แล้วมาค้นเจอภายหลังว่าคือคำตอบของหัวใจ
>แต่เราจะเสียดายทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ถ้าเราไม่ได้ทำสิ่งที่ควรจะทำมัน
>แล้วมาค้นเจอภายหลังว่าคือคำตอบของหัวใจ


ขอบคุณพี่บิ๊กมากคะนะ


edit @ 2005/12/03 23:57:36
edit @ 2005/12/04 18:21:48
edit @ 2005/12/04 18:38:53

Comment

Comment:

Tweet


+ + ไม่รู้สิ ถ้ารักเค้ามากก็คงให้อภัย

+ + ถ้ารักนิดๆก็ไม่ให้อภัยเค้าดีอะ

+ + แหม่มจร๊า

+ + ดิวชอบลุกค์นี้จังเลยอ่า ถูกใจมากมาย

+ + นู๋ชอบสีชมพู อิ อิ
#2 by ~##Dew##~ (203.114.127.16) At 2005-12-04 18:21,
ไม่รู้สินะ แต่เราเลือกที่จะไม่ให้อภัยน่ะนะ
แบบว่าเรามันเลววว
#1 by นัทธนิชา At 2005-12-04 00:51,

อิ-ไซกุนิ แก๊งค์
View full profile